Zainstalowałam Volcano Winner jakieś dwa tygodnie temu i mam mieszane uczucia. Sama mechanika jest prosta — odbijasz kulę lawową i próbujesz trafić na stronę przeciwnika, czyli bota. Trzy poziomy trudności, to tyle. Ale czy naprawdę potrzeba aż trzech ekranów powitalnych zanim dojdzie się do samej gry? Na poziomie średnim bot reaguje wyraźnie szybciej niż na łatwym, co jest w porządku, natomiast na najtrudniejszym poziomie różnica jest już tak drastyczna, że trudno mówić o płynnej krzywej uczenia się. Czy to celowy design, czy po prostu nieprzemyślana implementacja? Grafika z motywem wulkanicznym jest efektowna, przyznać trzeba. Ale sama rozgrywka po kilku meczach robi się monotonna — nie ma tu żadnego systemu progresji, żadnych odblokowywanych elementów, żadnej zachęty żeby wracać do aplikacji następnego dnia. Pobierasz, grasz pół godziny, odinstalowujesz. Czy to naprawdę wszystko, co twórcy zaplanowali?
3 replies