Serio? Kolejny raz odpalam grę i znowu to samo... timer leci, kafelki się sypią, a ja nie mam pojęcia co się w ogóle dzieje na planszy bo kolory zlewają się ze sobą jak w kalejdoskopie po jednym za dużo. Joker Treasure Cards wygląda efektownie, nie powiem... złoto, fiolety, błyski – oko się cieszy przez może pierwsze dwie minuty. Ale potem zaczyna się dramat z użytecznością.
Te 60 sekund to niby ma być emocja... a jest tylko panika. Nie zdążysz pomyśleć o jakimś sensownym ruchu, bo timer już odlicza i musisz klikać na chybił trafił. Gdzie tu strategia, gdzie kombinowanie? Mówią że można łączyć efekty Jokerów, podwajać punkty, odwracać grawitację – brzmi fajnie na papierze, ale żeby to ogarnąć to trzeba mieć refleks robota i oczy jak sokoła.
No i proszę, dostępność kolorów to jeden wielki problem... grałam w trybie bez Jokera i serio przez chwilę myślałam że mam problemy ze wzrokiem, bo fiolet na fiolecie na granatowym to nie jest dobry pomysł. Zielony i żółty też się mylą. Żadnych symboli, żadnych wzorków na kafelkach – tylko kolor. Dla kogoś kto ma jakiekolwiek problemy z rozróżnianiem barw to musi być koszmar.
Progresja jest... no jest. Zdobywasz XP, odblokowujesz kolejne Jokery, awansujesz poziomy. Miłe uczucie gdy wbijasz coś nowego, ale to trwa chwilę i wracasz do tej samej mechaniki tylko z innym efektem specjalnym. Pasek Chaosu napełniasz, Joker się aktywuje, plansza szaleje – fajny pomysł, ale wykonanie momentami sprawia że nie rozumiesz co właśnie się stało i dlaczego.
Użyteczność tej gry to mój główny zarzut. Interfejs mógłby być prostszy, czcionki większe, a instrukcja na dole ekranu – ta malutka szara – to praktycznie niewidoczna. Gra ma potencjał ale twórcy bardziej zadbali o efekty wizualne niż o to żeby gracz faktycznie wiedział co robi
Te 60 sekund to niby ma być emocja... a jest tylko panika. Nie zdążysz pomyśleć o jakimś sensownym ruchu, bo timer już odlicza i musisz klikać na chybił trafił. Gdzie tu strategia, gdzie kombinowanie? Mówią że można łączyć efekty Jokerów, podwajać punkty, odwracać grawitację – brzmi fajnie na papierze, ale żeby to ogarnąć to trzeba mieć refleks robota i oczy jak sokoła.
No i proszę, dostępność kolorów to jeden wielki problem... grałam w trybie bez Jokera i serio przez chwilę myślałam że mam problemy ze wzrokiem, bo fiolet na fiolecie na granatowym to nie jest dobry pomysł. Zielony i żółty też się mylą. Żadnych symboli, żadnych wzorków na kafelkach – tylko kolor. Dla kogoś kto ma jakiekolwiek problemy z rozróżnianiem barw to musi być koszmar.
Progresja jest... no jest. Zdobywasz XP, odblokowujesz kolejne Jokery, awansujesz poziomy. Miłe uczucie gdy wbijasz coś nowego, ale to trwa chwilę i wracasz do tej samej mechaniki tylko z innym efektem specjalnym. Pasek Chaosu napełniasz, Joker się aktywuje, plansza szaleje – fajny pomysł, ale wykonanie momentami sprawia że nie rozumiesz co właśnie się stało i dlaczego.
Użyteczność tej gry to mój główny zarzut. Interfejs mógłby być prostszy, czcionki większe, a instrukcja na dole ekranu – ta malutka szara – to praktycznie niewidoczna. Gra ma potencjał ale twórcy bardziej zadbali o efekty wizualne niż o to żeby gracz faktycznie wiedział co robi